Tuesday, April 26, 2011









 ಬೇತಾಳನ ಕಥೆಗಳು, ಪಂಚತಂತ್ರ ಕಥೆಗಳು, ಜನಪದ ಕಥೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಮಾತಾಗಿದ್ದ ಚಂದಮಾಮ ಇಂದು ಅಪರೂಪ. ಆದರೆ ಈಗಲೂ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಓದುಗರಿದ್ದಾರೆ. ನಾನಂತು ಚಿಕ್ಕದಿರುವುಗಾ ತಪ್ಪದೇ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಲ್ಲೊಂದು ಜಾನಪದ ಕಥೆಯಿದೆ ಚಂದಮಾಮದಿಂದ ಕದ್ದದ್ದು. ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಈ ಲಿಂಕ್‌ ಮೂಲಕ ಹೋಗಿ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಓದಿ ಬನ್ನಿ.
http://www.chandamama.com/lang/KAN/index.htm


 ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ, ದಯಾಳುವೂ ಆದ ರಾಜನೊಬ್ಬನು ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನಾ್ನಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೇ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳು. ರೂಪ, ಪರಾಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ಸರಿ ಸಮಾನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂವರು ಕುಮಾರರೂ ರಾಜಧಾನಿಗೇ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಖಾ್ಯತ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಯುದ್ಧ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲೂ, ರಾಜ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ವಿಷಯ ದಲ್ಲೂ ಪರಿಣತರಾಗಿ ರಾಜಧಾನಿಗೇ ಹಿಂದಿರು ಗಿದರು. ಕುಮಾರರು ಮೂವರಿಗೂ ರಾಜ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಜವಾಬಾ್ದರಿಯನ್ನು ವಹಿಸ ಬೇಕೇಂದು ಕೊಂಡ ರಾಜನು ಅದಕೇ್ಕ ಮೊದಲು ಅವರಿಗೇ ಮದುವೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕೇಂದು ಆಸೆಪಟ್ಟನು.
ಮೂವರು ಕುಮಾರರಿಗೂ ಸರಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ನೋಡಿಬರಲು ರಾಜ್ಯದ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ, ನೆರೆಹೊರೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ರಾಜನು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದ ತನ್ನ ನಂಬುಗೇಯ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಕೇಲವು ದಿನಗಳನಂತರ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಬಂದು ತಾನು ನೋಡಿದ ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆಯ ಬಗೇ್ಗ ತಿಳಿಸಿದನು. ಅಪರೂಪ ಸೌಂದರ್ಯವತಿಯೂ, ಗುಣವತಿಯೂ ಆದ ಅವಳು ಒಬ್ಬಳು ನರ್ತಕಿಯ ಮಗಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಅವಳ ತಾಯಿಯು ರಾಜನ ಮೂವರು ಕುಮಾರರುಗಳ ರೂಪಲಾವಣಾ್ಯ ದಿಗಳನ್ನು ಕೇೀಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಳು. ತನ್ನ  ಮಗಳನ್ನು ರಾಜನ ಹಿರಿಯ ಮಗನಿಗೇ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ಏಕೇಂದರೇ ದೊಡ್ಡ ಮಗನೇ ರಾಜ್ಯಕೇ್ಕ ರಾಜನಾಗುವುದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿ ರುವು ದರಿಂದಲೂ, ಅವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವ ತನ್ನ ಮಗಳು ರಾಣಿಯಾಗು ತಾ್ತಳೆಂಬುದೂ ಅವಳ ಆಸೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇತ್ತ ರಾಜನ ಎರಡನೇ ಮಗನಿಗೇ ಸಂಗೀತ ನಾಟ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳಂತಹ ಲಲಿತ ಕಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಸಕ್ತಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೇೀ ಆ ನರ್ತಕಿಯ ಮಗಳು ಸರಿಯಾದ ವಧುವಾಗು ತಾ್ತಳೆಂದು ರಾಜನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
                             ಆದರೆ, ತನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತುರುಕಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಪರೀಕೇ್ಷಯ ಮೂಲಕ ಯೋಗ್ಯ ವರನನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸ ಬೇಕೇಂದುಕೊಂಡನು. ಮೂವರು ಕುಮಾರರನ್ನೂ ಕರೆಸಿದನು. ನರ್ತಕಿಯ ಮಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಮೂವರನ್ನೂ ಮೂರು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ತಮಗೇ ತಿಳಿಯದ ಹೊರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೇ ಹೋಗಿ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳೊಳಗೇ ಆ ಕನಾ್ಯಮಣಿಗೇ ಯೋಗ್ಯ ವಾದ ಹಾಗೂ ಆಕೇಯು ಮೆಚ್ಚುವಂತಹ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಬಹುಮಾನದೊಡನೆ ಹಿಂದಿರುಗ ಬೇಕೇಂದೂ, ಅತಂಹ ಬಹುಮಾನವನ್ನು ಈ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೂ ಬೇರೆಯಾರೂ ನೋಡಿರಕೂಡ ದೆಂದೂ ಹೇಳಿದನು. ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅಪೂರ್ವವಾದ ಬಹುಮಾನವನ್ನು ತಂದವರೇ ಆ ನರ್ತಕಿಯ ಮಗಳನ್ನು ಮದುವೆ ಯಾಗಲು ಅರ್ಹನೆಂದೂ ಹೇಳಿದನು.
                      ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇೀಳಿ ರಾಜಕುಮಾರರುಗಳು ಅತಾ್ಯನಂದ ಹೊಂದಿದರು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲೇ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೂವರೂ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಹೊರಟರು. ರಾಜಧಾನಿಯ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಟವೃಕ್ಷದ ಬಳಿಬಂದಾಗ, ತಂದೆಯು ಕೊಟ್ಟಗಡುವಿನ ಪ್ರಕಾರ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ರಾಜಧಾನಿಗೇ ಸೇರುವ ಮೊದಲು, ಆಗ ಬರುವ ಚೈತ್ರಪೌರ್ಣಮಿಯ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರ ಬೇಕೇಂದು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು, ಮೂವರೂ ಮೂರು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೇ ಹೊರಟರು.
                   ದೊಡ್ಡ ಮಗನು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೂ, ಎರಡ ನೆಯವನು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೂ, ಮೂರನೆಯವನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಹೋದರು. ದೊಡ್ಡಮಗನು ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ತಂಗುತಾ್ತ, ಅಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷಗಳನ್ನು ಕೇೀಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತಾ್ತ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಆಸಕ್ತಿ ಕರವಾದ ವಸ್ತುವಾಗಲೀ, ವಿಷಯಗಳಾಗಲೀ ಒಂದೂ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಗೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಬರಿಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಮರದ ಕೇಳಗೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಗಾಢವಾಗಿ ಯೋಚಿ ಸುತ್ತಿದಾ್ದಗ ಅವನಿಗೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ದೃಶ್ಯವು ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಆ ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ  ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮಾನವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದುವು. ಅಲ್ಲದೆ ಆ ಒಂದೇ ಮರದಲ್ಲಿ ಬಗೇಬಗೇಯ ಹಣ್ಣುಗಳಿದ್ದುವು.

                        ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಎದ್ದು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಸಾಧ್ಯ ವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮರದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಕೊಂಡು ರಾಜಧಾನಿಗೇ ಹೋದ ಮಾತ್ರಕೇ್ಕ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ದೊರಕುವುದೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತೇನಾದರೂ ವಿಚಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳು ಸಿಗುವುದೇನೋ ನೋಡೋಣವೆಂದು ಕೊಂಡು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುಂದೆ ಹೋದನು.
 ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕೇಲವು ದಿನ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ, ಒಂದು ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲೊ್ಲಬ್ಬ ವಾ್ಯಪಾರಿಯು ಸುಂದರವಾದ ರತ್ನಗಂಬಳಿಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕ ವಾಗಿದ್ದವು. ರಾಜಕುಮಾರನು ಕುದುರೆಯಿಂದಿಳಿದು ಅವನ ಬಳಿ ಹೋದನು. ಆ ವಾ್ಯಪಾರಿಯು ಕೇಲವು ರತ್ನಗಂಬಳಿಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೇ ತೋರಿಸಿದನು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಣೀಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕೇೀಳಿದಾಗ, ‘‘ಐದು ಸಹಸ್ರ ರೂಪಾಯಿಗಳು’’ ಎಂದನು ವಾ್ಯಪಾರಿಯು. ‘‘ಏನು! ಒಂದು ಕಂಬಳಿಗೇ ಐದು ಸಹಸ್ರ ರೂಪಾಯಿಗಳೇ? ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆ ಬಾಳಲು ಏನಿದೆ ಅದರಲ್ಲಿ?’’ ಎಂದು ಕೇೀಳಿದನು ರಾಜಕುಮಾರನು.
‘‘ಇದು ಸಾಧಾರಣ ರತ್ನಗಂಬಳಿಯಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಹಾಸಿ ಇದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಎಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗಬೇಕೇಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗಿ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅಷ್ಟು ಬೆಲೆ’’ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದನು ವಾ್ಯಪಾರಿಯು. ರಾಜಕುಮಾರನು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಅದನ್ನು ಕೊಂಡು ಎಚ್ಚರಿಕೇಯಾಗಿ ಮಡಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಊರಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೊರಟನು. ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿಗೇ ಹೋದ ಎರಡನೆಯ ರಾಜಕುಮಾರನು ಸಹಾ ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದನು. ನರ್ತಕಿಯ ಮಗಳಿಗೇ ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಕೊಡಲು ಸೂಕ್ತವಾದ ಅಪೂರ್ವವಸ್ತುವು ಏನೂ ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಡೆ ಅವನಿಗೇ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ತೆಗೇದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮನೆಯೊಂದು ಕಂಡು ಬಂದಿತು. ಮನೆಯೊಳಗೇ ಯಾರೂ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನುಗಳಿದ್ದ ಕೇಲವು ಅಂಗಡಿಗಳೂ ಕಂಡುಬಂದುವು.

ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವಾ್ಯಪಾರಿಯೂ ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಅವನಿಗೇ ತುಂಬಾ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ತೋಚಿತು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ದಾಳಿಂಬೆಯ ಮರದ ತುಂಬಾ ಹಣ್ಣುಗಳಿದ್ದುದು ಕಂಡು ಬಂದಿತು. ಒಂದು ಹಣ್ಣನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದನು. ಆ ಕ್ಷಣವೇ ‘‘ಹಣ್ಣನ್ನು ಕೀಳಬೇಡ’’ ಎನ್ನುತಾ್ತ ತೋಟದ ಮಾಲಿಯು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ‘‘ಏಕೇ ಕೀಳ ಬಾರದು?’’ ಎಂದು ಕೇೀಳಿದನು ರಾಜಕುಮಾರನು. ‘‘ಈ ಮರದಲ್ಲಿರುವ ಹಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಾ ಅಮೂಲ್ಯವಾದುವು’’ ಎಂದನು ಮಾಲಿಯು. ‘‘ಸರಿಯೇ ಎಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಹೇಳು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ’’ ಎಂದನು ರಾಜಕುಮಾರನು.

ತೋಟದ ಮಾಲಿಯು ‘‘ಐದು ಸಹಸ್ರ ರೂಪಾಯಿಗಳು’’ ಎಂದನು. ರಾಜಕುಮಾರನು ನಗುತಾ್ತ ‘‘ಐದು ಸಹಸ್ರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಇಂತಹ ಹತ್ತು ಮರಗಳನ್ನೇ ಕೊಳ್ಳ ಬಹುದು.ನೀನು ಕೇೀವಲ ಒಂದು ಹಣ್ಣಿಗೇೀ ಅಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಹೇಳಲು, ಆ ಹಣ್ಣಿನ ಮಹತ್ವ ವೇನು?’’ ಎಂದು ಕೇೀಳಿದನು ರಾಜಕುಮಾರನು. ಆ ಮರದ ದಾಳಿಂಬೆಗೇ ಎಂತಹ ವಾ್ಯಧಿಯನ್ನೇ ಆದರೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಹಣ್ಣನ್ನು ಕಿತ್ತು ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹೊರ ತೆಗೇದರೂ, ಹಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯು ತಾನಾಗೇೀ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅದರೊಳಗೇ ಮತ್ತೆ ಬೀಜಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಂತೆಯೇ ತಿಳಿಯದು’’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು ಮಾಲಿಯು.

ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನರ್ತಕಿಯ ಮಗಳಿಗೇ ಕೊಡಲು ತಕ್ಕ ಅಮೂಲ್ಯ ಕಾಣಿಕೇಯೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಹಣ್ಣನ್ನು ಕೊಂಡು ಕೊಂಡು ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕೇ್ಕ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೊರಟನು. ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೇ ಹೋದ ಮೂರನೆಯ ರಾಜಕುಮಾರನು ಒಂದು ದಿನ ದರ್ಪಣಮಂದಿರಗಳು ತುಂಬಿದ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಸಹಾ ಗಾಜಿನಿಂದ ತಯಾರಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೇ ಧರಿಸಿರುವುದನ್ನು ರಾಜಕುಮಾರನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಉಡುಪುಗಳು ಮಡಚಲೂ, ಧರಿಸಲೂ ಅನುಕೂಲವಾಗಿದ್ದುವು. ಆದರೆ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದವು.

ಒಂದು ಕುಸುರಿ ಕೇಲಸ ಮಾಡಿದ್ದ ಒಂದು ಕೈಗನ್ನಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಅದನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಲೆ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಐದು ಸಹಸ್ರವೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಕನ್ನಡಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೂಡಾ ವಿವರಿಸಿದನು, ವಾ್ಯಪಾರಿಯು. ಆ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೂ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದಾ್ದನೆ ಎಂಬುದು ಆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೆಂದು.

ಕೂಡಲೇ ಐದು ಸಹಸ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು, ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು ಶರವೇಗದಿಂದ ಹೊರಟನು. ಮೂವರು ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರೂ, ಮೊದಲು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡ ಪ್ರಕಾರ ರಾಜಧಾನಿಯ ಎಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆಲದ ಮರದ ಬಳಿ ನಿಷ್ಕರ್ಷಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಮಯಕೇ್ಕ ಸಂಧಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದ ವಿಚಿತ್ರಗಳನ್ನೂ ಒಬ್ಬರೊಡನೊಬ್ಬರು ಉತಾ್ಸಹದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ತಾವು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಬಹುಮಾನ ತರಲು ಇಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿ ಬರಬೇಕಾಯಿತೋ ಆ ಯುವತಿಯ ಜ್ಞಾಪಕವು ಬಂದುದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೇಂದು ಕೊಂಡರು. ಮೂರನೆಯ ರಾಜಕುಮಾರನು ಉತಾ್ಸಹದಿಂದ ಚೀಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಯಾದರ್ಪಣವನ್ನು ತೆಗೇದು ನೋಡಿದನು. ಕೂಡಲೇ ‘‘ಆಹಾ!’’ ಎಂದು ದಿಗಾ್ಭ್ರಂತಿ ಹೊಂದಿದನು.
ಉಳಿದಿಬ್ಬರಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಖಿನ್ನರಾದರು. ಆ ಯುವತಿಯು ಭಯಂಕರವಾದ ವಾ್ಯಧಿಯಿಂದ ಹಾಸಿಗೇ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು.

ಹಾಸಿಗೇಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅವಳ ತಾಯಿಯು ಮ್ಲಾನವದನಳಾಗಿ ಕುಳಿತು ಅವಳಿಗೇ ಯಾವುದೋ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಕುಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮಹಾತ್ಮೆಯುಳ್ಳ ದಾಳಿಂಬೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಂದಿದ್ದ ಎರಡನೇ ರಾಜಕುಮಾರನು ‘‘ನಾನು ಅವಳ ಬಳಿಗೇ ಹೋಗಿ, ಈ ದಾಳಿಂಬೆ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆನಾದರೆ, ಅವಳ ವಾ್ಯಧಿಯು ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೇ ಎಂಬುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ’’ ಎಂದನು ಚಿಂತಾಕಾ್ರಂತನಾಗಿ.
ಅವಳಿಗಾಗಿ ರತ್ನಗಂಬಳಿಯನ್ನು ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ತಂದಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕುಮಾರನು ಅದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಮ್ಮಂದಿರಿಗೇ ಹೇಳಿ, ಅದನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿ ತಾನೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತಾ್ತ, ತಮ್ಮಂದಿರನ್ನೂ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದನು. ಮೂವರನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತಾ್ತ ಹೋದ  ರತ್ನಗಂಬಳಿಯು ಅವರನ್ನು ನರ್ತಕಿಯ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಇಳಿಸಿತು. ಆ ಯುವತಿಯ ವಾ್ಯಧಿಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿದುದರಿಂದ, ಅವಳ ತಾಯಿಯು ಮೂವರು ಯುವಕರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಳಕೇ್ಕ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಎರಡನೆಯ ರಾಜಕುಮಾರನು ದಾಳಿಂಬೆಯ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಕೇಲವು ಬೀಜಗಳನ್ನು ತೆಗೇದು ಆ ಯುವತಿಗೇ ಕೊಟ್ಟನು.

ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿಂದ ಯುವತಿಯು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕೂಡಲೇ ಎದ್ದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತಾ್ತ ‘‘ಅಮ್ಮಾ ನನಗೇ ಗುಣವಾಯಿತು ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಇಲ್ಲ’’ ಎಂದಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗುತಾ್ತ. ಅವಳ ತಾಯಿಯು ತಡೆಯಲಾರದ ಆನಂದದಿಂದ ಆ ಯುವಕರಿಗೇ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು. ತಾವು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೇ ರಾಜಕುಮಾರರು ಅಲ್ಲಿಂದ ರತ್ನಗಂಬಳಿಯ ಮೇಲೇ ಹೊರಟು ರಾಜಧಾನಿಯ ಎಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕುದುರೆಗಳ ಬಳಿಗೇ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅರಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು.

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಿಸಿದನು. ಕುಮಾರರು ಭಾವೀವಧುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳ ವಾ್ಯಧಿಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿದುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಈಗ ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೂವರು ಕುಮಾರರುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೇ ವಿವಾಹ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ರಾಜನು ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನಕೇ್ಕ ಬರಲಾರದಾದನು. ತಾಯಿ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡು, ಅವರಿಗೇ ತಕ್ಕ ವರನನ್ನು ಅವರೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬಾ್ದರಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೇೀ ಒಪ್ಪಿಸಿಬಿಡುವುದೆಂದು ಕೊಂಡನು. ತಾಯಿ, ಮಗಳು ಬಂದೊಡನೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕುಮಾರರುಗಳು ತೆಗೇದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಬಹುಮಾನ ಗಳನ್ನೂ, ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಯ ಪಡಿಸಿ, ‘‘ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಬಂದಾಗ ಅವರು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಅವರು ಮಾಡಿದ ಸಹಾಯಕೇ್ಕ ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿರುವಿರಿ. ಅದಕೇ್ಕ ಮೊದಲು ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸಲ ಅವಲೋಕಿಸೋಣ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನನ್ನ ಕನಿಷ್ಠ ಕುಮಾರನು ಮಾಯಾದರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ನೋಡದೇ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗಳ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಸಂಗತಿಯು ತಿಳಿಯುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಮಗನ ಹತ್ತಿರ ಆ ಮಹತ್ವದ ದಾಳಿಂಬೆ ಹಣ್ಣಿದ್ದರೂ ಸಹಾ, ನನ್ನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಕುಮಾರನ ಹತ್ತಿರ ಹಾರುವ ರತ್ನಗಂಬಳಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಮಯಕೇ್ಕ ಬಂದು ಸೇರಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಗುಣಹೊಂದಲು ಅವರು ಮೂವರೂ ಸಮಾನವಾಗಿಯೇ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾ್ದರೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕರೆಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ನಿನ್ನ ಅಳಿಯನನಾ್ನಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬಾ್ದರಿ ನಿನ್ನದು’’ ಎಂದನು ರಾಜನು. ರಾಜಕುಮಾರರು ಮೂವರೂ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದರು.
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ತಾಯಿ, ಮಗಳು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಿಸಿದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವೌನವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ ತಾಯಿಯು ರಾಜನ ಕಡೆಗೇ ತಿರುಗಿ, ‘‘ಮಹಾರಾಜಾ! ನನ್ನ ಮಗಳ ವಾ್ಯಧಿನೀಗಲು ಮುಖ್ಯಕಾರಣ ತಮ್ಮ ದ್ವಿತೀಯ ಪುತ್ರನೇ. ಅವನೇನಾದರೂ ಆ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ ದಾಳಿಂಬೆಯ ಹಣ್ಣನ್ನು ತರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಗಳು ಆ ವಾ್ಯಧಿಯಿಂದ ಗುಣಮುಖಳಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ! ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ನನ್ನ ಮಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತಾ್ತಳೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ’’ ಎಂದು ಮಗಳ ಕಡೆಗೇ ನೋಡಿದಳು.
ಅದುವರೆಗೂ ವೌನವಾಗಿ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವಳ ಮಗಳು ಒಂದು ಸಲ ರಾಜರ ಎರಡನೆಯ ಮಗನ ಕಡೆಗೇ ನಾಚುತಾ್ತ ನೋಡಿ ತಾಯಿಯೊಡನೆ, ‘‘ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟ ಪ್ರಕಾರವೇ ಮಾಡಿ’’ ಎಂದಳು ನಸುನಗುತಾ್ತ.

ತಾಯಿ, ಮಗಳ ತೀರ್ಮಾನವು ರಾಜನಿಗೇ ಆನಂದವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಏಕೇಂದರೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಮೊದಲೇ, ಸಂಗೀತ, ನಾಟ್ಯ ಕಲಾಪ್ರಿಯನಾದ ತನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಕುಮಾರನೇ ಅವಳಿಗೇ ತಕ್ಕ ವರನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದನು, ‘‘ನನ್ನ ದ್ವಿತೀಯ ಕುಮಾರನಿಗೇ ಮೊದಲು ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನ ಪತ್ನಿಗೇ ರಾಣಿಯಾಗುವ ಅಂತಸ್ತು ದೊರಕುತ್ತದೆ’’ ಎಂದನು ರಾಜನು.
ನರ್ತಕಿಯ ಬಯಕೇಯೂ ಅದೇ ಆಗಿದ್ದಿತು. ರಾಜನ ದ್ವಿತೀಯ ಪುತ್ರನಿಗೂ ನರ್ತಕಿಯ ಮಗಳಿಗೂ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ವಿವಾಹವು ನಡೆಯಿತು. ವಿವಾಹಾನಂತರ ಮಗಳ ಜೊತೆಗೇ ನರ್ತಕಿಯೂ ಅರಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿದಳು. ಅವಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ತುಂಬಾ ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು.

Sunday, April 3, 2011

ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು - ಒಂದರಿಂದ ನೂರು

೧.
ನಂದಿಯನು ಏರಿದನ
ಚಂದಿರನ ಮುಡಿದವನ ಕಂದನಂ ಬೇಡಿ ನೆನೆವುತ್ತ
ಮುಂದೆ ಹೇಳುವೆನು ಸರ್ವಜ್ಞ
೨.
ಮುನ್ನ ಕಾಲದಲಿ ಪನ್ನಗಧರನಾಳು
ಎನ್ನೆಯ ಪೆಸರು, ಪುಷ್ಪದತ್ತನು ಎಂದು
ಮನಿಪರು ದಯದಿ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩.
ಅಂದಿನ ಪುಷ್ಪದತ್ತ ಬಂದ ವರರುಚಿಯಾಗಿ
ಮುದವ ಸಾರೆ, ಸರ್ವಜ್ಞನೆಂದೆನಿಸಿ
ನಿಂದವನು ನಾನೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೪.
ಸಣ್ಣನೆಯ ಮಳಲೊಳಗೆ ನುಣ್ಣನೆಯ ಶಿಲೆಯೊಳಗೆ
ಬಣ್ಣೆಸಿಬರೆದ ಪಟದೊಳಗೆಯಿರುವಾತ
ತಣ್ಣೊಳಗೆ ಇರನೇ ಸರ್ವಜ್ಞ
೫.
ಹೊಲಸು ಮಾಂಸದ ಹುತ್ತ ಎಲುವಿನಾ ಹಂದರವು
ಹೊಲೆಬಲಿದ ತನುವಿನೊಳಗಿರ್ದುಮದರೊಳಗೆ
ಕುಲವನರಸುವರೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬.
ಎಲುವಿನೀ ಕಾಯಕ್ಕೆ ಸಲೆ ಚರ್ಮದ ಹೊದಿಕೆ
ಮಲ ಮೂತ್ರ ಕ್ರಿಮಿಗಳೊಳಗಿರ್ದ ದೇಹಕ್ಕೆ
ಕುಲವಾವುದಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೭.
ಸರ್ವಜ್ಞನೆಂಬುವನು ಗರ್ವದಿಂದಾದವನೆ ?
ಸರ್ವರೊಳಗೊಂದು ನುಡಿಗಲಿತು ವಿದ್ಯೆಯ
ಪರ್ವತವೇ ಆದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೮.
ಗುರುವಿನಾ ವಿಸ್ತರದ, ಪರಿಯನಾನೇನೆಂಬೆ
ಮೆರೆವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಹೊರಗೆ
ಅವ ಬೆಳಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಿರ್ಪ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯.
ಊರಿಂಗೆ ದಾರಿಯನು ಆರು ತೋರಿದರೇನು?
ಸಾರಾಯದಾ ನಿಜವ ತೋರುವ ಗುರುವು ತಾ
ನಾರಾದರೇನು? ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೦.
ಪರತತ್ವ ತನ್ನೊಳಗೆ ಎರವಿಲ್ಲದಿರುತಿರ್ದು
ಪರದೇಶಿಯಂತೆ ಇರುತಿರ್ಪಯೋಗಿಯನು
ಪರಮಗುರುವೆಂಬೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೧.
ಹರನಿಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಲೆ ಹರಿದು ಹೋಗದು ಪಾಪ
ಹರಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಗುರುವರನು ಓರ್ವನೇ
ನರ ದೈವವೆಂಬೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೨.
ಬಂಧುಗಳು ಆದವರು ಬಂದುಂಡು ಹೋಗುವರು
ಬಂಧನವ ಕಳೆಯಲರಿಯರಾ ಗುರುವಿಗಿಂತ
ಬಂಧುಗಳುಂಟೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೩.
ಜೀವ, ಸದ್ಗುರುನಾಥ, ಕಾಯ ಪುಸಿಯನೆ ತೋರಿ
ಮಾಯನಾಶವನು ಹರಿಸುತ್ತ ಶಿಷ್ಯಂಗೆ
ತಾಯಿಯಂತಾದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೪.
ತಂದೆಗೂ ಗುರುವಿಗೂ ಒಂದು ಅಂತರವುಂಟು
ತಂದೆ ತೋರುವನು ಸದ್ಗುರುವ. ಗುರುರಾಯ
ಬಂಧನವ ಕಳೆವ ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೫.
ಗುರುವಿಂಗೆ ದೈವಕ್ಕೆ, ಹಿರಿದು ಅಂತರವುಂಟು
ಗುರುತೋರ್ವ ದೈವದೆಡೆಯನು ದೈವತಾ
ಗುರುವ ತೋರುವನೇ? ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೬.
ಗುರುಪಾದಕೆರಗಿದರೆ, ಶಿರಸು ತಾ ಮಣಿಯಕ್ಕು
ಪರಿಣಾಮವಕ್ಕು ಪದವಕ್ಕು ಕೈಲಾಸ
ನೆರಮನೆಯಕ್ಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೭.
ಒಂದರೊಳಗೆಲ್ಲವು ಸಂದಿಸುವದನು ಗುರು
ಚಂದದಿಂ ತೋರಿಕೊಡದಿರಲು ಶೊಷ್ಯನವ
ಕೊಂದನೆಂದರಿಗು ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೮.
ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಕಡೆ ಎಲ್ಲಿ, ಲಿಂಗದೆಡೆ ಎಲ್ಲಿ
ಲಿಂಗದೊಳು ಜಗವು ಅಡಗಿಹುದು ಲಿಂಗವನು
ಹಿಂಗಿದವರುಂಟೆ? ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೯.
ದೆಶಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜನನು, ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಹನುಮಂತ
ಕೇಶವನು ಭಕ್ತರೊಳಗೆಲ್ಲ ಮೂರು ಕ
ಣ್ಣೇಶನೆ ದೈವ ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೦.
ಉಂಬಳಿಯ ಇದ್ದವನು ಕಂಬಳಿಯ ಹೊದೆಯುವನೇ?
ಶಂಭುವಿರಲಿಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೈವವ
ನಂಬುವನೇ ಹೆಡ್ಡ ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೧.
ಅಂಜದಲೆ ಕೊಂಡಿಹರೆ ನಂಜು ಅಮೃತವದಕ್ಕು
ಅಂಜಿ ಅಳುಕುತಲಿ ಕೊಂಡಿಹರೆ, ಅಮೃತವು
ನಂಜಿನಂತಕ್ಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೨.
ಎಂಜಲೂ ಅಶೌಚ
ಸಂಜೆಯೆಂದೆನಬೇಡ ಕುಂಜರವು ವನವ ನೆನವಂತೆ ಬಿಡದೆನಿ
ರಂಜನನ ನೆನೆಯೊ ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೩.
ಭೂತೇಶಗೆರಗುವನು ಜಾತಿ ಮಾದಿಗನಲ್ಲ
ಜಾತಿಯಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಶಿವನಿಗೆ ಶರಣೆನ್ನ
ದಾತ ಮಾದಿಗನು ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೪.
ಕುಲಗೆಟ್ಟವರು ಚಿಂತೆ ಯೊಳಗಿಪ್ಪರಂತಲ್ಲ
ಕುಲಗೆಟ್ಟು ಶಿವನ ಮರೆಹೊಕ್ಕ ಋಷಿಗಳಿಗೆ
ಕುಲಗೋತ್ರವುಂಟೆ? ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೫.
ಜಾತಿಹೀನನ ಮನೆಯ ಜ್ಯೊತಿ ತಾ ಹೀನವೆ?
ಜಾತಂಗೆ ಜಾತನೆನಲೇಕೆ? ಅರುವಿಡಿ
ದಾತನೇ ಜಾತ ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೬.
ಯಾತರ ಹೂವೇನು ? ನಾತವಿದ್ದರೆ ಸಾಕು
ಜಾತಿಯಲಿ ಜಾತಿಯೆನಬೇಡ ಶಿವನೊಲಿ
ದಾತನೆ ಜಾತ ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೭.
ಅಕ್ಕರವು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕವು ಗಣಿತಕ್ಕೆ
ಮಿಕ್ಕವೋದುಗಳು ತಿರುಪೆಗೆ ಮೋಕ್ಷಕಾ
ರಕ್ಕರವೇ ಸಾಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೮.
ಎಲ್ಲರನು ನೆರೆ ಬೇಡಿ, ಹಲ್ಲು ಬಾಯ್ದೆರೆಯುವರೇ?
ಬಲ್ಲಿದಾ ಶಿವನ ಭಜಿಸಿದರೆ ಶಿವ ತಾನು
ಇಲ್ಲೆನ್ನಲರಿಯನು ಸರ್ವಜ್ಞ
೨೯.
ಇಂದ್ರನಾನೆಯನೇರಿ ಒಂದನೂ ಕೊಡಲರಿಯ
ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ಮುದಿ ಎತ್ತನೇರಿ ಬೇ
ಕೆಂದುದನು ಕೊಡುವ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೦.
ಸಾರವನು ಬಯಸುವರೆ, ಕ್ಷಾರವನು ಬೆರಿಸುವುದು
ಮಾರಸಂಹರನ ನೆನೆದರೆ ಮೃತ್ಯುವು
ದೂರಕ್ಕೆ ದೂರ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೧.
ಕಾಯ ಕಮಲದ ಸಜ್ಜೆ, ಜೀವರತನುವೆ ಲಿಂಗ
ಭವ ಪುಶ್ಪದಿಂ ಶಿವಪೂಜೆ ಮಾಡುವರ
ದೇವರೆಂದೆಂಬೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೨.
ಓದು ವಾದಗಳೇಕೆ, ಗಾದಿಯ ಮಾತೇಕೆ
ವೇದ ಪುರಾಣ ನಿನಗೇಕೆ? ಲಿಂಗದಾ
ಹಾದಿಯರಿದವಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೩.
ಒಪ್ಪಾದ ನುಡಿಯೇಕೆ? ಪುಷ್ಪವೇರಿಸಲೇಕೆ?
ಅರ್ಪಿತನ ಗೊಡವೆ ತನಗೇಕೆ? ಲಿಂಗದ
ನೆಪ್ಪನರಿದವಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೪.
ಗಂಗೆ ಗೋದಾವರಿಯು, ತುಂಗಭದ್ರೆಯು ಮತ್ತೆ
ಹಿಂಗದೆ ಮುಳುಗಿ ಫಲವೇನು? ನಿನ್ನಲ್ಲೆ
ಲಿಂಗದರುವಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೫.
ಮೆಟ್ಟಿದಾ ಕಲ್ಲಿಂಗೆ, ಮೊಟ್ಟೆ ಪತ್ರಿಯ ಹಾಕಿ
ಕಟ್ಟಿದಾ ಲಿಂಗ ಅಡಿಮಾಡಿ ಶರಣೆಂಬ
ಭ್ರಷ್ಟನ ಕಂಡ್ಯಾ ? ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೬.
ಗುರುವಿಂದ ಬಂಧುಗಳು, ಗುರುವಿಂದ ದೈವಗಳು
ಗುರುವಿಂದಲಿಹುದು ಪುಣ್ಯವದು, ಜಗಕೆಲ್ಲ
ಗುರುವಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೭.
ಶಿವಪೂಜೆ ಮಾಡಿದಡೆ, ಶಿವನ ಕೊಂಡಾಡಿದಡೆ
ಶಿವನಲ್ಲಿ ನೆನೆಹ ನಿಲಿಸಿದಡೆ ಶಿವಲೋಕ
ವವಗೆ ಕಾಣಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೮.
ನಿಷ್ಠೆ ಇದ್ದಡೆ ಶಿವನು, ಗಟ್ಟಿಗೊಂಡೊಳಗಿರ್ಪ
ನಿಷ್ಠೆಯಿಲ್ಲದಲೆ ಭಜಿಸಿದೊಡೆ ಶಿವನವನ
ಬಿಟ್ಟು ಬಯಲಪ್ಪ ಸರ್ವಜ್ಞ
೩೯.
ಇಟ್ಟಾವಿಭೂತಿ ತಾ ಪಟ್ಟಗಟ್ಟಿರುತಿಕ್ಕು
ಇಟ್ಟಾವಿಭೂತಿಯರಿಯದಿರೆ ಸೀಳಿದಾ
ಬಟ್ಟೆಯಂತಕ್ಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೦.
ಲಿಂಗದಲಿ ಮನವಾಗಿ, ಲಿಂಗದಲಿ ನೆನಹಾಗಿ
ಲಿಂಗದಲಿ ನೋಟ, ನುಡಿಕೂಟವಾದವನು
ಲಿಂಗವೇ ಅಕ್ಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೧.
ದೇಹಿಯನಬೇಡ, ನಿರ್ದೇಹಿ ಜಂಗಮಲಿಂಗ
ದೇಹ ಗುಣದಾಸೆಯಳಿದೊಡೆ ಆತ ನೀರ್ದೇಹಿ
ಕಾಣಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೨.
ವಂಶವನು ಪುಗನೆಂದಿ, ಗಾಶಿಸನು ಪರಧನವ
ಸಂಶಯವನಳಿದ ನಿಜಸುಖಿ ಮಹಾತ್ಮನು
ಹಿಂಸೆಗೊಡಬಡನು ಸರ್ವಜ್ಞ ೪೩.
ಅರ್ಪಿತದ ಭೇದವನು
ತಪ್ಪದೆಲೆ ತಿಳಿದಾತ ಸರ್ಪಭುಷಣನ ಸಮನಹನು ನಿಜಸುಖದೋ
ಳೊಪ್ಪುತ್ತಲಿಹನು ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೪.
ಭೋಗಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳ ಭೋಗಿಸು ಶಿವಗಿತ್ತು
ರಾಗದಿಂ ಸತ್ಯವೆರಸಿಹ ಪ್ರಸಾದಿಯ
ಶ್ರಿ ಗುರುವು ಎಂಬೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೫.
ಲಿಂಗವಿರಹಿತನಾಗಿ ನುಂಗದಿರು ಏನುವನು
ತಿಂಗಳಲಿ ಸತ್ತ ಕೊಳೆ ನಾಯಿ ಮಾಂಸವನು
ನುಂಗಿದೆಂತಕ್ಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೬.
ಅಂಜದಲೆ ಕೊಂಡಿಹರೆ, ನಂಜು ಅಮೃತವದಕ್ಕು
ಅಂಜಿ, ಅಳುಕುತಲಿ ಕೊಂಡಿಹರೆ ಅಮೃತವು
ನಂಜಿನಂತಕ್ಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೭.
ಸಿರಿಯು ಬಂದರೆ ಲೇಸು, ತೀರದ ಜವ್ವನ ಲೇಸು
ಮರಣವಿಲ್ಲದಾ ಮಗಲೇಸು ಲಿಂಗಕ್ಕೆ
ಶರಣುವೆ ಲೇಸು ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೮.
ಸೋಕಿಡಾ ಸುಖಂಗಳ
ನೇಕವನು ಶಿವಗಿತ್ತು
ತಾ ಕಿಂಕರತೆಯ ಕೈಕೊಂಡ ಮನುಜನೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಶರಣ ಸರ್ವಜ್ಞ
೪೯.
ಮಲಯಜದ ಮರದೊಳಗೆ ಸಲೆ ಗಂಧವಿಪ್ಪಂತೆ
ಸುಲಲಿತವು ಆದ ಶರಣರಾಹೃದಯದಲಿ
ನೆಲಸಿಹನು ಶಿವನು ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೦.
ಕಿಚ್ಚಿನೊಳು ಸುಘೃತವು, ಒಚ್ಚತದಿ ಕರ್ಪುರವು
ಅಚ್ಚಳಿದು ನಿಜದಿ ನಿಂದಂತೆ, ಭೇದವನು
ಮುಚ್ಚುವನೆ ಶರಣ ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೧.
ಗಂಗೆಯಾ ತಡೆ ಲೇಸು, ಮಂಗಳನ ಬಲ ಲೇಸು
ಜಂಗಮ ಭಕ್ತನಾ ನಡೆ ಲೇಸು, ಶರಣರಾ
ಸಂಗವೇ ಲೇಸು ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೨.
ಆಕಾಶಪಥ ಮೀರಿ, ದೇಕವಸ್ತುವ ತಿಳಿದು
ಸಾಕಾರವಳಿದು ನಿಜವಾದ ಐಕ್ಯಂಗೆ
ಏಕತ್ರ ನೋಡು ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೩.
ನಾನು-ನೀನುಗಳದು, ತಾನು ಲಿಂಗದಿ ಉಳಿದು
ನಾನಾ ಭ್ರಮೆಗಳ ಅತಿಗಳೆದು ನಿಂದಾತ
ತಾನೈಕ್ಯ ನೋಡು ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೪.
ಹೀನಂಗೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ, ದೀನಗನುಚಿತವಲ್ಲ
ಏನು ಇಲ್ಲದವಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಐಕ್ಯಂಗೆ
ತಾನೆಂಬುದಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೫.
ಆಗಿಲ್ಲ ಹೋಗಿಲ್ಲ, ಮೇಗಿಲ್ಲ ಕೆಳಗಿಲ್ಲ
ತಾಗಿಲ್ಲ ತಪ್ಪು ತಡೆಯಿಲ್ಲ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ
ದೇಗುಲವೆ ಇಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೬.
ಅಲಸದಾ ಶಿವಪೂಜೆ ಹುಲುಸುಂಟು ಕೇಳಯ್ಯ
ಬಲುಕವಲು ಒಡೆದು ಬೇರಿಂದ ತುದಿತನಕ
ಹಲಸು ಕಾತಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೭.
ಉಂಡುಂಡು ತಿರುಗುವಾ ಭಂಡರಾ ಕಳೆ ಬೇಡ
ಕಂಡು ಲಿಂಗವನು ಪೂಜಿಸಿದವಗೆ ಯಮ
ದಂಡ ಕಾಣಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೮.
ಆತುಮದ ಲಿಂಗವನು
ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಪೂಜಿಪಗೆ ಆತಂಕವಿಲ್ಲ ಭಯವಿಲ್ಲ
ದಶವಿಧದ ಪಾತಕಗಳಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ
೫೯.
ಲಿಂಗವನು ಅಂದವನ ಅಂಗ ಹಿಂಗಿರಬೇಕು
ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿದು ಜಲ
ಹಿಂಗಿದಪ್ಪಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೦.
ಅಂಗವನು ಲಿಂಗವನು ಸಂಗೊಳಿಸಲೆಂತಕ್ಕು
ಲಿಂಗದಾ ನೆನಹು ಘನವಾಗೆ ಶಿವಲಿಂಗ
ಹಿಂಗಿರದು ಅವನ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೧.
ಒಮ್ಮನದ ಶಿವಪೂಜೆ ಗಮ್ಮನೆ ಮಾಡುವದು
ಇಮ್ಮನವ ಪಿಡಿದು ಕೆಡಬೇಡ ವಿಧಿವಶವು
ಸರಿಮ್ಮನೇ ಕೆಡಗು ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೨.
ಅಷ್ಟವಿಧದರ್ಚನೆಯ ನೆಷ್ಟು ಮಾಡಿದರೇನು?
ನಿಷ್ಠೆ ನೆಲೆಗೊಳದೆ ಭಜಿಸುವಾ ಪೂಜೆ ತಾ
ನಷ್ಟ ಕಾಣಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೩.
ಇಷ್ಟಲಿಂಗದಿ ಮನವ ನೆಟ್ಟನೆಯ ನಿಲಿಸದಲೆ
ಕಷ್ಟಭ್ರಮೆಗಳಲಿ ಮುಳುಗಿದನು ಕರ್ಮದಾ
ಬಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಹ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೪.
ಎಷ್ಟು ಬಗೆಯಾರತಿಯ ಮುಟ್ಟಿಸಿದ ಫಲವೇನು?
ನಿಷ್ಠೆಯಿಲ್ಲದವನ ಶಿವಪೂಜೆ ಹಾಳೂರ
ಕೊಟ್ಟಗುರಿದಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೫.
ಒಸೆದೆಂಟು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಿಸುನಿ ಗಿಣ್ಣಲು ಗಿಂಡಿ
ಹಸಿದು ಮಾಡುವನ ಪೂಜೆಯದು ಬೋಗಾರ
ಪಸರ ವಿಟ್ಟಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೬.
ಬತ್ತಿ ಹೆತ್ತುಪ್ಪವನು ಹತ್ತಿಸಿದ ಫಲವೇನು?
ನಿತ್ಯ ನೆಲೆಗೊಳದೆ ಭಜಿಸುವಾ ಪೂಜೆ ತಾ
ಹತ್ತಿಗೇಡೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೭.
ಎಣಿಸುತಿರ್ಪುದು ಬಾಯಿ ಪೊಣರುತಿರ್ಪುದು ಬೆರಳು
ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಒಂದನೆಣಿಸುವಾ ಜಪಕೊಂದು
ಕುಣಿಕೆಯುಂಟೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೮.
ಎಣಿಸುತಿರ್ಪುದು ಬೆರಳು
ಗುಣಿಸುತಿರ್ಪುದು ಜಿಹ್ವೆ ಮನಹೋಗಿ ಹಲವ ನೆನೆದರದು ಹಾಳೂರ
ಶುನಕನಂತಕ್ಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೬೯.
ಕೊಲುವ ಕೈಯೊಳು ಪೂಜೆ, ಮೆಲುವ ಬಾಯೊಳು ಮಂತ್ರ
ಸಲೆ ಪಾಪವೆರೆದ ಮನದೊಳಗೆ ಪೂಜಿಪನೆ
ಹೊಲೆಯ ಕಾಣಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೦.
ಲಿಂಗಪೂಜಿಸುವಾತ ಜಂಗಮಕ್ಕೆ ನೀಡಿದೊಡೆ
ಲಿಂಗದಾ ಕ್ಷೇಮ ಘನವಾಗಿ ಆ ಲಿಂಗ
ಹಿಂಗದಿರುತಿಹುದು ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೧.
ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ತೋರಿಸುತ ನುಂಗುವಾತನೇ ಕೇಳು
ಲಿಂಗವುಂಬುವದೆ ? ಇದನರಿದು ಕಪಿಯೆ ನೀ
ಜಂಗಮಕೆ ನೀಡು ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೨.
ಲಿಂಗಪ್ರಸಾದವನು ಅಂಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಬುವರು
ಗಂಗಾಳದೊಳಗೆ ಕೈ ತೊಳೆದು ಚಲ್ಲುವಾ
ಮಂಗಗಳ ನೋಡು ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೩.
ಹಲವನೋದಿದಡೇನು? ಚೆಲುವನಾದದಡೇನು ?
ಕುಲವೀರನೆನೆಸಿ ಫಲವೇನು? ಲಿಂಗದಾ
ಒಲುಮೆ ಇಲ್ಲದಲೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೪.
ಓದುವಾದಗಳೇಕೆ ? ಗಾದೆಯ ಮಾತೇಕೆ?
ವೇದ ಪುರಾಣವು ನಿನಗೇಕೆ ಲಿಂಗದಾ
ಹಾದಿಯರಿಯದಲೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೫.
ಕಂಡವರ ಕಂಡು ತಾ ಕೊಂಡ ಲಿಂಗವ ಕಟ್ಟಿ
ಕೊಂಡಾಡಲರಿಯದಧಮಂಗೆ ಲಿಂಗವದು
ಕೆಂಡದಂತಿಹುದು ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೬.
ಕಟ್ಟಲೂ ಬಿಡಲು ಶಿವ ಬಟ್ಟಲವ ಕದ್ದನೇ
ಕಟ್ಟಲೂ ಬೇಡ ಬಿಡಲೂ ಬೇಡ
ಕಣ್ಣು ಮನ ನಟ್ಟರೆ ಸಾಕು ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೭.
ಆ ದೇವ ಈ ದೇವ ಮಹಾದೇವನೆನಬೇಡ
ಆ ದೇವರ ದೇವ ಭುವನದಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿ
ಗಾದವನೇ ದೇವ ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೮.
ಚಿತ್ರವನು ನವಿಲೊಳು ವಿ ಚಿತ್ರವನು ಗಗನದೊಳು
ಪತ್ರ ಪುಷ್ಪಗಳ ವಿವಿಧವರ್ಣಗಳಿಂದ
ಚಿತ್ರಿಸಿದರಾರು ಸರ್ವಜ್ಞ
೭೯.
ಇಂಗಿನನೊಳು ನಾತವನು ತೆಂಗಿನೊಳಗೆಳೆ ನೀರು
ಭ್ರಂಗ ಕೋಗಿಲೆಯ ಕಂಠದೊಳು ಗಾಯನವ
ತುಂಬಿದವರಾರು ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೦.
ಕಳ್ಳಿಯೊಳು ಹಾಲು, ಮುಳು ಗಳ್ಳಿಯೊಳು ಹೆಜ್ಜೇನು
ಎಳ್ಳಿನೊಳಗೆಣ್ಣೆ ಹನಿದಿರಲು, ಶಿವಲೀಲೆ
ಸುಳ್ಳೆನ್ನಬಹುದೆ? ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೧.
ಎಲ್ಲ ದೈವವ ಬೇಡಿ ಹುಲ್ಲು ಬಾಯ್ತೆರೆಯದೆಲೆ
ಬಲ್ಲ ದಾಶಿವನ ಭಜಿಸಿ ಬೇಡಿದಾತ
ಇಲ್ಲೆನಲಿಕರಿಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೨.
ಆದಿ ದೈವವನು ತಾ ಭೇದಿಸಲಿ ಕರಿಯದಲೆ
ಹಾದಿಯಾಕಲ್ಲಿಗೆಡೆಮಾಡಿ ನಮಿಸುವಾ
ಮಾದಿಗರ ನೋಡು ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೩.
ತನ್ನಲಿಹ ಲಿಂಗವನು ಮನ್ನಿ ಸಲಿಕರಿಯದಲೆ
ಬಿನ್ನಣದಿ ಕಟಿದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಿಗೆರಗುವಾ
ಅನ್ಯಾಯ ನೋಡು ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೪.
ಉಣಬಂದ ಜಂಗಮಕೆ ಉಣಬಡಿಸಲೊಲ್ಲದಲೆ
ಉಣದಿಪ್ಪ ಲಿಂಗಕುಣಬಡಿಸಿ ಕೈಮುಗಿವ
ಬಣಗುಗಳ ನೋಡ ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೫.
ಕಲ್ಲು ಕಲ್ಲೆಂಬುವಿರಿ ಕಲ್ಲೊಳಗಿರ್ಪುದೇ ದೈವ
ಕಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಳೆಯನಿಲಿಸಿದಾ ಗುರುವಿನಾ
ಸೊಲ್ಲೇದೈವ ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೬.
ಗುಡಿಯ ಬೋದಿಗೆ ಕಲ್ಲು
ನಡುರಂಗ ತಾ ಕಲ್ಲು ಕಡೆಮೂಲೆ ಸೆರಗು ತಾ ಕಲ್ಲು ವರವನ್ನು
ಕೊಡುವಾತ ಬೇರೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೭.
ಪ್ರಾಣನೂ ಪರಮಮನು ಕಾಣದಲೆ ಒಳಗಿರಲು
ಮಾಣದೇ ಸಿಲೆಯ ಹಿಡಿದದಕೆ ಮೂರ್ಖ ತಾ
ಪ್ರಾಣಾತ್ಮನೆಂಬ ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೮.
ಕಲ್ಲು ಗುಂಡಿನ ಮೇಲೆ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಿಕ್ಕಿ
ನಿಲ್ಲದಲೆ ಹಣೆಯ ಬಡಿವರ್ಗೆ ಬುಗುಟಿಲ್ಲ
ದಿಲ್ಲ ಕಾಣಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ
೮೯.
ಉತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಬೊಮ್ಮಗಡ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಗಡ
ಹತವ ಗೈವುದಕ್ಕೆ ರುದ್ರಗಣ, ಇವರುಗಳ
ಸ್ಥಿತಿಯನರಿಯೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೦.
ಬೊಮ್ಮನಿರ್ಮಿಪನೆಂಬ ಮರ್ಮತಿಯ ನೀ ಕೇಳು
ಬೊಮ್ಮನಾ ಸತಿಗೆ ಮೂಗಿಲ್ಲವಾಮೂಗ
ನಿರ್ಮಿಸನದೇಕೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೧.
ಹುಟ್ಟಿಸುವನಜನೆಂಬ, ಕಷ್ಟದಾ ನುಡಿಬೇಡ
ಹುಟ್ಟಿಪನು ತನ್ನ ಶಿರಹರಿಯೆ ಮತ್ತೊಂದು
ಹುಟ್ಟಿಸನದೇಕೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೨.
ಹತ್ತು ಭವವನು ಎತ್ತಿ, ಎತ್ತು ಎಮ್ಮೆಯ ಕಾದು
ಮತ್ತೆ ಪಾಂಡವರಿಗಾಳಾದ ಹರಿಯು ತಾ
ನೆತ್ತಣಾ ದೈವ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೩.
ನರಸಿಂಹನವತಾರ
ಹಿರಿದಾದ ಅದ್ಭುತವು
ಶರಭನು ಗುರಿಂದ ಕೊಲುವಾಗ ನರಿಯಂದವಾದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೪.
ಪಾಲಿಸುವ ಹರಿಯು ತಾ, ಸೋಲನೆಂದೆನಬೇಡ
ಶೂಲಿ ತ ಮಗನ ತಲೆ ಚಿಗುಟಿ ಹರಿ ಏಕೆ
ಪಾಲಿಸದೆ ಹೋದ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೫.
ಹರನವನ ಕೊಲುವಂದು, ಎರಳೆಯನು ಎಸೆವಂದು
ಮರಳಿ ವರಗಳನು ಕೊಡುವಂದು ಪುರಹರಗೆ
ಸರಿಯಾದ ಕಾಣೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೬.
ಹರಿ ಬೊಮ್ಮನೆಂಬವರು, ಹರನಿಂದಲಾದವರು
ಅರಸಿಗೆ ಆಳು ಸರಿಯಹನೆ ಶಿವನಿಂದ
ಮೆರೆವರಿನ್ನಾರು ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೭.
ಹರಿದಲೆಯ ಬೊಮ್ಮಂಗೆ, ಕುರಿದಲೆಯ ದಕ್ಷಂಗೆ
ನೆರೆಹತ್ತು ಜನನವಾಹರಿಗೆ ಇವರುಗಳು
ಸರಿಯಹರೆ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೮.
ಧರೆಯ ತೇರನು ಮಾಡಿ, ಅಜನ ಸಾರಥಿ ಮಾಡಿ
ಹರಿಯ ಶರವಮಾಡಿ ತ್ರಿಪುರವನು ಆಳಿದಂತೆ
ಸರಿಯಾರು ಹೇಳಿ ಸರ್ವಜ್ಞ
೯೯.
ಇಂದ್ರನಾನೆಯನೇರಿ ಒಂದನೂ ಕೊಡಲರಿಯ
ಚ್ಂದ್ರಶೇಖರನು ಮುದಿಯೆತ್ತನೇರಿ
ಬೇಕೆಂದುದನು ಕೊಡುವ ಸರ್ವಜ್ಞ
೧೦೦.
ಉಂಬಳಿಯ ಇದ್ದವರ, ಕಂಬಳಿಯ ಹೊದೆಯುವರೆ
ಶಂಭುವಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೈವವನು
ನಂಬುವನೆ ಹೆಡ್ಡ ಸರ್ವಜ್ಞ

Saturday, March 19, 2011

ಸರ್ವಜ್ಞನ ಆಯ್ದ ಹನ್ನೆರಡು ಅಣಿಮುತ್ತುಗಳು :

* ಆ ದೇವ, ಈ ದೇವ ಮಾದೇವನೆನಬೇಡ. ಆ ದೇವರ ದೇವ ಭುವನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಾದವನೇ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲಡೆ ಗುಡಿಯ ಸುತ್ತಿದೊಡೆ ಫಲವೇನು, ಎತ್ತು ಗಾಣವ ಹೊತ್ತು ನಿತ್ಯದಲಿ, ಸುತ್ತಿ ಬಂದಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಏಳು ಕೋಟಿಯೆ ಕೋಟಿ, ಏಳು ಲಕ್ಷವೆ ಲಕ್ಷ, ಏಳು ಸಾವಿರದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಚನಗಳ, ಹೇಳಿದನು ಕೇಳ ಸರ್ವಜ್ಞ
* ಮಜ್ಜಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಊಟ, ಮಜ್ಜನವ ಕಾಣದಾ ಲಜ್ಜೆಗೆಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಸಾಲವನು ಕೊಂಬಾಗ ಹಾಲೋಗರುಂಡಂತೆ, ಸಾಲಿಗನು ಬಂದು ಎಳೆವಾಗ ಕಿಬ್ಬದಿಯ ಕೀಲು ಮುರಿದಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಹೆ೦ಡವನು ಕಡಿಯುವನು ಹ೦ದಿಗಿ೦ತಲೂ ಕೀಳು, ಹ೦ದಿಯಾದರೂ ಹೊಲಸು ತಿ೦ದು ಶುದ್ದಿಮಾಡುವುದು, ಹೆ೦ಡ ಕಡಿದವನಿ೦ದೇನು ಫಲ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಬೂದಿಯನು ಹಚ್ಚಲು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೇ ಹೋಗುವನೆ೦ಬರು, ಬೂದಿಯಲೇ ಹೊರಳಾಡಿದ ಕತ್ತೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೇ ಹೋಗಲು೦ಟೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಮೂರ್ಖನಿಗೆ ನೂರ್ಕಾಲ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿದರೂ ಗೋರ್ಕಲ್ಲ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿದ೦ತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ನುಡಿ ಬಲ್ಲವನು ಬಾವಿಯಾ ನೀರು ಮೇಲ್ತ೦ದ ಏತದ೦ತೆ, ನುಡಿ ಬಲ್ಲದವನು ಏತದಾ ನೇಣಿನ ಹಗ್ಗದ೦ತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಬಲ್ಲವರಿ೦ದ ಬುದ್ದಿ ಕಲಿಯಲು ಬೇಕು, ಇವರ ನುಡಿ ಕೇಳಿ ಮನವ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲುಬೇಕು, ಆಗಿ ಹೋದುದಕ್ಕೆ ಮರುಗದೇ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕೆ೦ದ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಹೊನ್ನು, ಬೆಚ್ಚನಾ ಮನೆಯು, ಇಚ್ಚೆಯನರಿತು ಸತಿ ಇದ್ದೊಡೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚೆ೦ದ ಸರ್ವಜ್ಞ.
* ಗುಣವಿರುವ ಗ೦ಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಸ೦ಗಾತ ಹೆಜ್ಜೇನು ಸವಿದ೦ತೆ, ಗುಣವಿರದ ಸ೦ಗಾತ ಕೊಚ್ಚೆಗು೦ಡಿಯ ಹ೦ದಿಯಾ ತೆರನ೦ತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಸುಮಾರು 7000 ತ್ರಿಪದಿಯ ವಚನಗಳು ಸರ್ವಜ್ಞನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇವೆ. ದಿವ೦ಗತ ರೆವೆರೆ೦ಡ್ ಉತ್ತ೦ಗಿ ಚನ್ನಪ್ಪನವರು ಸರ್ವಜ್ಞನ ನುಡಿಗಳನ್ನು ಸ೦ಗ್ರಹಿಸಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಹದುಪಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಅನೇಕರನ್ನು "ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬಾ" ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ನೀನಾದರೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬರ್ತೀಯಾ ಸರ್ವಜ್ಞ?

Monday, March 7, 2011

ಓ ನನ್ನ ನಲ್ಲೆ

ಓ ನನ್ನ ನಲ್ಲೆ 
ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಿಯಲ್ಲೇ!
ಯಕೋ ಒಬ್ಬಳೇ ನಿಂತೆಯಲ್ಲೇ 

ನೀನು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ತಿಂದು 
ಸಿಪ್ಪೆ ರಸ್ತೆಗೆಸೆದೆಯಲ್ಲೇ
ನಾ ನಿನ್ನ ನೋಡುತ 
ಸಿಪ್ಪೆಮೇಲೆ ಕಾಲನಿತ್ತು
ಜಾರಿಬಿದ್ದೆನಲ್ಲೇ! 

ಅದ ನೋಡಿ ನೀ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿದಿಯಲ್ಲೇ
ಅಹಾ! ಆ ನೆಪದಲ್ಲಾದರೂ 
ನೀ ನನ್ನ ನೋಡಿದಿಯಲ್ಲೇ

Saturday, March 5, 2011

ನನ್ನದಲ್ಲ ಈ ಕವಿತೆ

ನನ್ನದಲ್ಲ ಈ ಕವಿತೆ

ನನ್ನದಲ್ಲ ಈ ಕವಿತೆ ನನ್ನದಲ್ಲ
ನನಗಾಗಿಯಲ್ಲ ಈ ಕವಿತೆ ನನಗಾಗಿಯಲ್ಲ 
ನನ್ನವಳ ಮನವು ಇದು
ಹೂದೋತವು
ಬರೀ ಹೂದೊತವಲ್ಲ ಮುಳ್ಳು 
ಇಲ್ಲದ ಹೂದೋಟ
ನನ್ನದಲ್ಲ ಕವಿತೆ ನನ್ನದಲ್ಲ
ನನಗಾಗಿಯಲ್ಲ ಈ ಕವಿತೆ ನನಗಾಗಿಯಲ್ಲ